bombay

สวัสดีครับคุณแฟนที่น่ารักของผม
วันนี้วันเกิด ขอให้มีความสุขมากๆ นะครับ

รู้รึเปล่าว่าสัปดาห์ที่ผ่านมา เวลาผมไปเดินเล่นๆ หรือเดินไปไหน สายตาก็จะสอดส่องหาของขวัญวันเกิดให้ที่รักไปด้วยนะ
อย่างวันนี้พอผมเลิกงาน ผมก็รีบกลับทันที แต่ในใจนึกว่า ยังไม่มืดเท่าไหร่ อยากไปจะเดินหาของขวัญวันเกิดให้ที่รักครับ

พอรถไฟฟ้าผ่านที่สยาม ผมก็ลงมาจากรถเฉยเลย ทั้งๆ ที่ไม่รู้ว่าจะไปไหนต่อ -_-"

นึกขึ้นได้ว่ามีร้านมาเปิดใหม่ชื่อว่า MUJI เป็นร้านของใช้ทั่วไปจากประเทศญี่ปุ่น มาเปิดสาขาใหม่ที่ไทย ด้วยความที่ว่าเคยมี

คนรู้จักซื้อของยี่ห้อนี้มาฝากจากญี่ปุ่น แล้วของมันดูน่ารักและใช้ทนดี ผมเลยคิดว่าจะแวะไปหาซื้อมาเป็นของขวัญให้ที่รักซะ

หน่อย ; )

ผมรีบเดินจากรถไฟฟ้าสยาม ไปยังเซ็นทรัลเวิร์ล
ไปถึงแล้วก็รีบเดินหาร้านที่ว่า เดินจากชั้น 1 ขึ้นไปชั้น 2 3 4 5 6 7 ก็แล้ว...
เดินจนขาลากก็ยังหาไม่เจอ
โอ๊ย.........ผมคงหาของจากร้านนั้นเพื่อเอามาให้ที่รักไม่เจอแล้วล่ะครับ ;(

ทีนี้ก็เลยไปหาพี่ประชาสัมพันธ์ ว่าร้านที่ว่ามันอยู่ที่ไหน
เค้าบอกว่า "ที่สาขานี้ไม่มีร้าน MUJI ค่ะ - ร้าน MUJI นี่อยู่สาขาชิดลมค่ะน้อง"
ผมก็ - อ้าว เหรอครับ ขอบคุณครับ หลงเดินตั้งนานเลย -_-" พลางนึกในใจว่า ถามพี่เค้าก็หมดเรื่อง...
แป่ววววววว

จากนั้นผมเลยเดินๆๆๆๆๆๆ ไปที่เซ็นทรัลชิดลม
ขึ้นไปชั้นสาม เห็นร้าน MUJI ตั้งเด่นอยู่

ผมรีบเดินดูของ
ของชิ้นไหนเหมาะกับที่รักหว่า
ปรากฎว่าที่นี่ไม่มีอะไรเหมาะเลยนะ - ผมว่า

ก็ของที่ร้าน MUJI ไม่มีตัวผมผูกโบว์นี่ครับ

ผมก็เลยคิดว่าไม่มีของชิ้นไหนที่เหมาะกับที่รักเท่าไหร่

ปีนี้ผมไม่มีอะไรเป็นของขวัญวันเกิด

มีแค่จะบอกว่า
"รักมากนะครับ"
^^

วันนี้วันอาทิตย์
ผมคิดเอาไว้ว่า...

ตอนเช้า
ผมจะพาคุณไปทำบุญที่วัด

จากนั้นเราจะไปกินอาหารอร่อยๆ

พออิ่มท้องกันแล้ว ผมจะพาคุณไปดูหนังดีๆ ในโรงหนังที่มีแอร์เย็นฉ่ำสักหนึ่งเรื่อง
แล้วจูงมือพาคุณไปเดินเล่นที่สวนจตุจักร

จากนั้นก็พาคุณไปพักผ่อนที่สวนรถไฟ
นั่งคุยกันไปเรื่อย ดื่มด่ำกับธรรมชาติสีเขียวๆ

ตกเย็นก็พาคุณไปทานอาหารอร่อยๆ สักมื้อ

อืม...

เข้าท่าแฮะ

แต่

ตอนนี้เราไม่ได้อยู่ด้วยกัน...
ความคิดอะไรพวกนี้จึงเป็นแค่จินตนาการของคนเพ้อๆ คนหนึ่ง

คิดถึงเธอทุกทีที่อยู่คนเดียว...

อย่าปล่อยให้ผมรอนานนะครับคนดี...


เพื่อนๆ ที่ไม่ได้อยู่กับคนรัก เคยเพ้อๆ ฝันกลางวันแบบนี้บ้างมั้ยครับ ; )

พอดีว่าที่รักของผม มาเปิดบล็อคไว้ที่นี่ กะว่าให้เป็นที่ระบายความรู้สึกของเราทั้งคู่
เค้าเขียนอยู่คนเดียวใน category jokey

เค้าพยายามบอกให้ผมมาอัพบล็อคบ้าง แต่ผมไม่ว่างมาอัพบล็อคเลยแฮะ -_-"

แต่คืนนี้ฤกษ์ดี อารมณ์ดีเป็นพิเศษ เลยขอมาอัพบล็อคแทนแฟนซะหน่อยนะครับ^^

ผมจะเขียนในส่วนของ bombay นะครับ

เมื่อกี้ก็เพิ่งวางโทรศัพท์ไป ผมบอกเค้าว่าง่วงแล้ว
แต่เอาเข้าจริง วันนี้ผมก็นอนไปทั้งวันแล้ว เลยไม่ง่วงแฮะ

ช่วงนี้ที่บ้าน jokey เล่นเน็ทไม่ได้ด้วย ทางสะดวกเลยล่ะครับ

เค้าเปิดเข้าบล้อคมาแล้วเห็นผมอัพบล็อคจะได้แปลกใจ

^^

......................................

จะเขียนเรื่องอะไรดีหว่า...

เอาเป็นว่า ผมกับ jokey คบกันมาจะสองปีแล้ว
เริ่มแรกที่เราได้คุยกัน ผมก็ไม่คิดหรอกว่าเค้าจะเป็นคนที่ใช่
ผมไม่รู้ว่ามีแฟนเป็นยังไงด้วยซ้ำ...
เพราะชีวิต 23 ปีที่ผ่านมา ผมโสดมาตลอดไม่เคยมีแฟนสักกะคน

ให้ตายเถอะ!!!

เราเจอกันใน msn นี่ล่ะครับ...

คืนวันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2548 ผมนั่งเซ็งๆ ง่อยๆ อยู่หน้าคอมพิวเตอร์
ยิ่งคิดว่าใกล้จะถึงวันวาเลนไทน์แล้ว จากเซ็งเฉยๆ มันกลายเป็นโคตรเซ็ง
วันที่ 14 กุมภาฯ นี่เป็นวันอะไรก็ไม่รู้ ช่างแสลงใจคนโสดอย่างเราสิ้นดี เฮ้อ...

ด้วยความที่คืนนั้นผมเบื่อๆ เหงาๆ ก็เลยมือซน เข้าไปหาแอด msn หาเพื่อนคุย (ปกติจะไม่ทำแบบนี้)

ข้อความว่า เค้าอยู่ทางใต้(ส่วนผมอยู่กรุงเทพ) ต้องการหาเพื่อนคุย ถูกโพสไว้อยู่ในเว็บๆ นึง
บอกตามตรงว่า ผมเห็นว่าคนนี้อยู่ไกลดี คงเป็นแค่เพื่อนคุยให้หายเหงาแค่นั้น
ผมไม่ได้ต้องการไปเจอ หรือคบหากันมากกว่าเพื่อน
ผมแค่ต้องการหาเพื่อนคุยทาง msn เท่านั้น
เพราะอย่างน้อยถ้ามีเพื่อนคุย ผมก็คงจะนอนหลับได้โดยไม่เหงามากเกินไป ผมคิดแค่นั้น ฟังดูเห็นแก่ตัวเนอะ

แต่แค่ครั้งแรกที่ได้คุย
เรากลับคุยกันถูกคอแฮะ

อืม...

ตีหนึ่งกว่าแล้ว เดี๋ยวไว้ว่างๆ มาเล่าต่อนะครับ

ถ้าอยากอ่านต่อก็แอดบล็อคไว้นะครับ จะได้เข้ามาง่ายๆ

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านครับ

bombay


edit @ 2006/10/29 01:35:08


bombay-jockey
View full profile